Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.
Çiçekler aslında ölülerin gizli periskopları değil midir ?Acaba ölüler dünyayı toprağın altında çiçeklerin saplarında mı izlerler?
Evet , babam bahçıvandı.Şimdi bir bahçe