Edebi Mühendis
@Enzsd
Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım ve kitaplardaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
-onlar için dilemek umut etmek, umut etmek de beklemekti.
Şu anda okuduğu kitaplar
İyi geceler
Bu gece kendimi biraz duygusal hissediyorum. O yüzden sizlerle paylaşmak istediğim bir sürecim var ve belki dikkate almak isterseniz size birkaç önerim. Hayatımın en zorlu dönemi 5-6 sene kadar önce başladı, katlanarak devam etti bu seneye kadar. Ailem, arkadaşlarım tarafımdan o kadar yalnız bırakıldım ki bunun olması gereken olduğunu düşündüğüm zamanlar oldu. Bir şekilde yoluna koydum hayatımı ya da koyduğumu düşündüm. 2019 İlkbaharının tamamını ağlayarak geçirdim, her günü her geceyi... Sorumluluklarım, sorunlarım, ilişkilerim, geçmişten gelen problemlerim... Hepsi omuzlarımdaki yüklerdi. Yazın uzun zamandan sonra kendimle başbaşa kalabildim ve durup ne hale geldiğimi fark ettim. Bu farkındalık her şeyin önünü açtı. Hayatımı düzene koyuyordum ki sevgilim tarafından cinsel şiddete maruz kaldım. Yerine koymaya çalıştığım o azıcık özgüvenim ellerimden kaydı gitti ve ilk kez kendimi iyileştirmek için profesyonel bir yardım aldım. İşte bütün yazdıklarım bu noktaya gelmek içindi. Eminim ki bunca süreçten geçen tek ben değilim. Lise ve üniversite hayatı benimki gibi ailesi, arkadaşları veya sevgilisinin yaptıkları ile üzüntü, kaygı, stres bozukluğuyla geçen tek ben değilim. Size diyeceğim tek şey şu; terapi alın. Hatta bu problemleriniz yoksa bile alın. Ücretsiz servisler var. Ben bir üniversite aracılığıyla aldım. 8 hafta sürdü ve son seansım dündü. Son 6 senedir olmadığım kadar özgüvenli ve yarınlara umutla bakar haldeyim. Kendimi buldum, içimdeki kızı iyileştirmeye başladım. Kendim için adım atmanın güzelliğini hatırladım. Kendinizi iyileştirin, o adımı atın ve yapın bunu.
Uzunluğu için özür dilerim, sadece paylaşmak istedim. Konuşacak kimseniz yoksa ben sizi dinlerim. Bunu da bilin istedim.
İyi geceler.
Açıkçası okurken kendimi çok rahatsız hissettiğim bir kitap oldu. Kitabın başlarında diline pek alışamadım, bu yüzden başlangıç kısmını 2 kez okudum. Kitap boyunca kendimi bir tacizciyle yaşar gibi hissettim ve bitirdikten sonra uzun bir süre kendime gelemedim açıkçası. Anlatımı, betimlemeleri bana çok gerçekçi geldi. Duyguyu tamamen aldım ve bu beni bayağı yıprattı. Beklediğimden çok daha farklı bir kitaptı. Okunması gerektiğini düşünüyorum kesinlikle. Olumsuz duygularla yazdığımın farkındayım ama en fazla bu kadar olumlu yaklaşabiliyorum -ki bunun için bile bitirdikten sonra birkaç gün bekledim. Kitap boyunca bir tacizcinin düşüncelerini okuyorsunuz, hayatını yaşıyorsunuz. Özellikle toplumun şu geçtiği süreçte benim için kaldırması zor bir kitap oldu.
Teşekkürler, Atılgan.
Not:Biraz karışık yazmışım ama değiştirmeyeceğim. Yanlış yazdıysam affola.
Açıkçası dili biraz zorlayıcı olsa da diğerlerinin aksine ben kitabı bayağı beğendim. Evet, kitap akıcı değil ama çoğu zaman okurken dili fark etmedim bile. Neredeyse her bölümün sonunda oturup düşünmek zorunda hissettim kendimi. Bir kadının evlilik, ilişki, toplum, sindirilmek, sömürülmek hakkındaki deneyimleriydi. Kitabın orijinal adının asıl çevirisi 'Yenebilir Kadın' ki kesinlikle daha doğru bir isim. Yenmek, birinin yemeği olmak, biri tarafından sindirilmek.. Kitabın asıl döngüsü buydu benim için. Bir kadının evlilik ile hayatının nasıl değişeceğini hissetmesi ve sürekli bundan kaçmak istemesi, nöbetler yaşaması, herkesten kurtulma isteği.. Kitabın sonu beklemediğim ama istediğim şekilde bittiği için oldukça mutluyum. Aklıma bir şeyler geldikçe ekleme yapacağım. Teşekkürler, Atwood.
