Hz. Süleyman günün birinde karıncaya sorar,
"Sen yılda kaç buğday yersin?"
"Bir buğday yerim,"diye cevaplar küçük
karınca.
Hz. Süleyman sınamak ister karıncayı. Eline bir şişe
alır, içine de bir tanecik buğday atar. Şigişeyi hava alacak şekilde açık bırakarak içine karıncayı da koyar ve kapağını kapatır. Bir yıl boyunca izler karıncayı ve sonunda bakar ki buğdayın yarısı hala şişede duruyor.
Şişenin kapağını açıp sorar karıncaya
koca peygamber:"Hani yılda bir buğday yerim demiştin, ne
oldu?"
Karınca Şöyle cevaplar:"Ben onu derken yeryüzündeydim, hapis degildim; beni besleyen Allah bilirim ki beni rızıksız bırakmaz, her yıl yiyeceğimi verir. Ama ben sana güvenemem, Süleyman da olsan insansın, acizsin, sen de Allah'ın bir kulusun, belki beni unutursun diye diğer yarısını seneye saklamıştı. İnsan unutur, Allah unutmaz.