Müzik tutkusu zaten başlı başına bir itiraftır. Kendini müziğe adamış tanımadığımız birini, müziğe karşı duyarsız ve her gün yan yana olduğumuz birinden daha iyi tanırız.
Bir depresif üzerinde sadece tekme tokadın, iyi bir dayağın etkili olacağı anlaşılıyor. İçinde bulunduğu durumu sona erdirmeye karar verdiğinde bu depresifin yaptığı da budur: Sert önlemler alır.
Fiziksel bir eksiklik, zihinsel bir aşırılık yaratabilirdi. Sanki süreç, tersine de işleyebiliyordu. Zihinsel aşırılık, kendi amaçları doğrultusunda, kasti bir yalnızlığın gönüllü körlük ve sağırlığını, yapay bir zevklerden el çekme iktidarsızlığını doğurabiliyordu.