Bakmak ve görmek
Bakmak,beyaz bir körlük gibiydi herkesin aynı şeyi gördüğü lakin fark edemediği.
Görmek,idrak etmek,arzularını ve istençlerini bir tarafa bırakmak.
Yitirmek,yıllarını veyahut zamanını.
Çabalamak,aynı zamanda ruhunu anlamsızca yormak.
Ne zordu Sokrates gibi”Gereksinmediğim ne çok şey var”demek...Ve zor olanı başarmak,gerçekleştirmek.
Çehrem kurnaz;şimdi,an veyahut gelecek yada tasarım,yaşamak sabırsızca ve aceleci...
Gözlerim kısık ,mesafem uzak,düşüncelerim büyük,yaklaşıyorum,yaklaşıyorum ve görüyorum(şimdi),hüsran(gelecek)... Karşımda bir senfoni,elimde bir piyano çalıyorum bir solo.Çölün içi mi burası bu toplulukta ne!Hava karanlık,akşamın yaşlılığı gözüme çarpıyor.Düşünüyorum,yoruluyorum.Dışarı çıkıyorum ,etrafıma bakmıyorum.Zihnimle beraberiz,yalnızız.Ansızın dans etmek geliyor içimden ama kiminle dans edilebilir ki?
Kitaptan çıkarımlarımı zihnimde bireyselleştirerek,şiirimsi bir dil ile ifade etmeye çalıştım.Okuyanlar cümlelerimi daha iyi anlayacaktır.Kesinlikle okunulması gereken bir kitap.