Erdoğan Bulut
@Erdoganza
Okumayı bıraktığın gün SONBAHAR'dır. Ertesi gün cehaletin KIŞ'ı başlar.
Bir takım güçler, bir takım devletler, dünyaya hükmetmeye çalışırken kaybolan milyonlarca hayat, kaybolan milyonlarca hayal...
Emir ve Hasan'ın hikayesinden çok savaşların bir ülkeyi, bir toplumu ne hale getirdiğini -malesef- acı acı okudum.
Günümüzde savaşa sürüklenen dünyayı düşününce gelecek için daha çok kaygılanmaya başladım.
Kitapta geçen bir cümle benim için bu kitabın özetidir.
"Afganistan'da çocuklar var ama çocukluk yok.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Senin bu kadar mutlu olmana, ancak senden bir şey almaya hazırlandıkları zaman izin verirler.
...yaşamın bu hayvanlardan biri için karşısındakini yemek, öbürü için ise yem olmamak anlamına gelmesiydi.
Çocuklar boyama kitabı değildir. Onları en sevdiğin renklere boyayamazsın.