Seda ACAR
@Ere_buss
Düşün ki ben yaşamaya bile alışık değilim.
Kendimi kendime alıştıramadım yıllardır.
Fakat şimdi sana alışıyorum..
Şu anda okuduğu kitap
söylemeliyim ki son zamanlarda okuduğum en iyi kitaptı.
Hepimizin hayatta umutsuzluğa kapıldığı, kaçırdığı fırsatlara dönüp bakarak üzüldüğü ya da yaptığına pişman olduğu o kadar konu var ki.
Hayatlarımızı mükemmel göstermeye, insanlara sürekli iyi olduğumuzu kanıtlamaya çalıştığımız, olmadığımız kişilere dönüşmek için kendimizi fazlasıyla yıprattığımız bir dönemin içindeyiz. Daha bilgili olmak, daha fazla sevilmek, kendimizi kabul ettirmek, daha fazla para kazanmak, daha popüler olmak vesaire. Bütün bu kargaşanın içinde durup dinlenmek, soluk almak aslında ne hissettiğimizi düşünecek zamanımız kalmıyor, en azından benim için öyle...
Vazgeçmek, her şeyi kenara bırakmak, yaptıklarımı değiştirmek, acılarımın, yaşadıklarımın beni tüketmesine izin vermek, her şeyin en kötüsünün benim başıma geldiğine kendimi inandırmak gibi durumlarla sürekli boğuşurken, bu kitapla karşılaşmak durup bir nefes almamı sağladı. hayattaki her şey bizim seçimlerimizin sonucu olduğuna göre her şeyi daha iyi ya da daha kötü yapmak sadece bizim elimizdeyse neden hep aynı yolda gidelim ki?
saçma ya da sürekli duyulan kalıplaşmış bir cümle olduğunu biliyorum ama bazen insan içindeki duruma dışardan bakmayı başaramıyor. pişmanlıklar ve kaybedilen fırsatlar, arkadaşlıklar, işler insanı uçurumun kenarına sürüklüyor. Sanırım kitabın bu kadar çok okunmasının ve beğenilmesinin nedeni de tam olarak bu. bu kitap bir çok okuyucuya çok tanıdık geliyor yani bana öyle geldi. uzunca bir süre başucu kitabım olmaya hak kazanmasının sebebi de bu sanırım. nefes almak istiyorsanız kesinlikle okuyun derim...
herkese huzurlu ve keyifli okumlar diliyorum...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·172 syf.··
2022 10. kitabı
·8 günde okudu
·Okunma: 20 Mart 2022 23:02
·Uzunca bir süre sonra yaptığım ilk incelememe başlamadan uyarmalıyım ki, bu inceleme kitabın içeriği hakkında bilgiler ve çokça kişisel düşünce içerir. Öncelikle Kitabın genel özelliklerinden başlamalıyım. Yazarın anlatımı ve dili oldukça akıcı ve sade geldi bana. Kitabın içeriğine katlanabilirseniz, kitabı birkaç saatte bitirebilirsiniz. Betimlemeleri çok yoğun ve yorucu olmasa da son dönemlerde fazlaca rahatsız olduğum bir konudan da bahsetmek istiyorum. Şiddet, tecavüz ve cinayetler; Birçoğumuzun yüzleşmek istemediği ama hep hayatın içinde olan ve affedilmesi imkânsız suçlar. Hiçbir yazardan bunları reddetmesini ve yok saymasını beklemiyorum. Hayatın içindekini yansıtarak sanatlarını var ettiklerini kabul etsem de, bu olayları bu kadar ayrıntılı betimlemelerine anlam veremediğimi söylemeliyim. Herkesin ulaşabileceği, kimi nasıl etkileyeceğini bilmediğimiz bazı anlatımların dikkatle yapılmasını bekliyorum yazarlardan. Hayatın içinde sadece iyilik yok kabul ediyorum, ama kötülük de bu kadar açık ve seçik sunulmamalı diye düşünüyorum. Kendi kütüphanemi çocuklarımla paylaşacağımı da düşünerek söyleyebilirim ki: belirli bir yaş ve olgunluğa erişene kadar bu kitabı okumalarına izin vermeyeceğim. Kitabın içeriğine gelecek olursak; kitabımız üç bölümde anlatılıyor. Ana karakterimizin kendi ağzıyla anlattığı kitabımızın ilk bölümünden başlayarak, bölüm olarak duygularımı anlatmak istiyorum.
Söylemeliyim ki kitabın ilk bölümü benim için bitmeyen bir işkence gibiydi. Kitabın daha ilk sayfalarında, 15 yaşındaki Ana karakterimizin sıfır suçluluk, hatta büyük bir zevkle, sürekli ve affı olmayan suçlar işleyen bir çetenin lideri olmasıyla yüzleştim. Bu suçların bütün gençler tarafından işleniyor olmasıyla tam bir kargaşa ortamında; yaptıklarını oldukça mutluluk duyarak
1/10
Öncelikle bahsetmek istediğim nokta kitabın okunmasının çok zor olması, bu yazarın kullandığı dil ya da anlaşılması zor ve derin düşüncelerini olmasından kaynaklanıyor olsa kendimi yorup kitaba devam etmek isterdim ama bu tamamen basım ve çeviri kaynaklı bir sorun. Bütün diyaloglar iç içe geçmiş, kim ne söylüyor belli değil,ara cümleler nerede başlıyor nerede bitiyor belirsiz vesaire...
Son dönemlerde yazarın kitaplarındaki fiyat artışı düşünülecek olursa, en azından sadece dış kaplamaya değil iç dizayna da bir geliştirilme yapılsaydı keşke diyor insan açıkçası.
Gel gelelim kitabın içeriğine, dini eleştiriler her zaman olacaktır ki bunda kötü bir şey olduğunu düşünmüyorum. Ama eğer bir dini eleştiri kitabı okuyorsam, seviyeli olmasını beklerim ve okuduktan sonra beni gelişme açısından araştırmaya sevk etsin isterim, kitapta böyle bir gidişat sezemedim açıkçası, bana göre olmayan bir kitap oldu, herkese iyi okumalar...
Kitabı aldığım günden beri elimde olmasına rağmen bugün bitti. Sanırım bu kitabın bitmesini istememem bunun en büyük nedeni oldu, uzun ve muhteşem bir yolculuk oldu benim için. Kimi zaman hüzün, kimi zaman aşkın ve neşenin ve daha birçok duygunun yansıdığı mısralar; keşke hiç bitmese dediğim şiirler, okurken içinde kaybolduğunuz duygular... Ne diyebilirim ki daha fazla, Ümit Yaşar benim şiire olan bakış açımı başlı başına değiştirdi zaten. Şimdi de bu kitabıyla nerdeyse her şiirinde altını çizdiğim cümleleri ile kitaplığımda yerini aldı, eminim ki sürekli okuyacağım ve aynı zevki tekrar tekrar yaşayacağım.
Leyla... hakkında söylemek istediğim o kadar çok şey var ki, hangisinden başlasam bilmiyorum. Bosna, bu konuda okuduğum onca şeye rağmen sen bende çok daha derin yaralar açtın. Senin yaşadıklarının yazarın kurgusu olmasını o kadar çok isterdim ki, ya da kitabı okurken yaşadıklarını hissetmemeyi. Özür dilerim senden ama kitabı okurken içimden keşke öldürülmüş olsaydın dedim, çünkü bunlarla nasıl başa çıkılır bilmiyorum. sustuğun,çaresiz kaldığın her an için, yaşadığın her şey için, bir işe yaramayacağını bilsem de senden insanlık adına özür dilerim. Çevremdeki herkese tavsiye etmek istediğim fakat edemediğim tek kitap bu olacak sanırım. Yüreği kaldıran, dayanabilen okusun, senin yaşadıklarını ben okurken taşıyamadım, sen nasıl yaptın? Bunlar gerçek olmamalı, hele senin gerçeğin hiç olmamalı. Üzgünüm, çok üzgünüm.
