Kim dayanabilir zamanın kırbacına?
Zorbanın kahrına, gururunun çiğnenmesine,
Sevgisinin kepaze edilmesine,
Kanunların bu kadar yavaş
Yüzsüzlüğün bu kadar çabuk yürümesine.
Kötülere kul olmasına iyi insanın
Bir bıçak saplayıp göğsüne kurtulmak varken
Ben oraya koymuştum, almışlar, Arasına sıkışık saatlerin. Çıkarır bakardım kimseler yokken; Beni bana gösterecek aynamdı, almışlar.
Kışken ilkyaz, sularımda açardı; Buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı? Eski defterlerde sararmış yaprak. Beni bana gösterecek anlamdı, almışlar.
Bir ışıktı yanardı yalnız gecelerde; Akşam, çiçekler uykuya yattı, Sardı karşı kıyıları karanlık
Beni bana gösterecek lambamdı, almışlar.
Değişimin bir müddet süren acı vericiliğine göğüs geremeyenler değişmeyen hayatlarında ufak ufak ama bir ömür boyu tükenmeye mahkúmlardır. Kırılma noktası, kırılmaktan ibarettir.