Bizim, çocuğa hiyerarşik bir ilişki dahilinde öğrettiğimiz şey, saygı değil olsa olsa itaat olabilir. Büyüğe saygı'' klişesi adı altında ona kendisini aşığa yani 'alt' hissettirdiğimiz ve 'üst' üne itaat etmesini öğrettiğimiz çocuk, tabii ki hayvanlara eziyet edecek, sınavda hile oyunda mızıkçılık yapacak, yalan söyleyecek ve sonra kendisini 'üst' hissedeceği bir paye bulur bulmaz altındakileri ezecektir. Aynı bu çocuğun anne/baba olunca kendi çocuğuna yaptığı gibi..
İnsanın kendisiyle kurduğu ilişkide kökten yanlış olan bir şeyler vardı ;insan kendisinin temel sorunsalı haline gelmişti. Nietzsche, '' Gerçek tehlike şudur, '' diyordu, '' insandan korkmakla birlikte insan sevgisini, insan güvenini ce aslında insan iradesini de yitirdik. ''