Belki mutluluk Budur. Ele düşen, her şeyden artan. Fazlası olmayan, her zaman yeterlisi olan, yukarısına izin vermeyen her şey. İnsana yerini bildiren şey mutluluk. Çok yükseklere çıkmadan ortadan izlenen bir manzara sanki. Yukarısı düşüş,korku.aşagısı hiçlik. Ama en ortası sükûnet. Mutluluk bu belki de.
Günlük yaşam içinde çok büyük bir sır vardır. Herkesin bunda bi payı bulunur ve herkes onu bilir, ama pek az kimse bu konuya kafa yorar. Çoğu kimse onu olduğu gibi benimser ve ona asla şaşırmaz. Bu büyük sır, ZAMANDIR. Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır ama bunlar hiçbir şey ifade etmez. Herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Zamanın bu garip kısalıgı ve uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. ÇÜNKÜ ZAMAN, YAŞAMIN KENDİSİDİR. Ve YAŞAMIN YERİ YÜREKTİR. ( MOMO )