1918'de çeşitli liderler rol oynadıysa da, itici güç Enver'miş gibi gözüküyor. Enver, savaşın sadece ilk aşamasının kaybedildiğine ve tıpkı 1913'te Balkan Savaşı'nda olduğu gibi, ikinci bir raunt için fırsat çıkacağına ve bu rauntta Osmanlıların saldırıya geçebileceklerine inanıyordu. Savaşın bitiminde Pan-İslamcı özellikle de Pan-Türkçü düşüncelere kapılmış olan Enver, Orta Asya'nın Türki bölgelerinin ve özellikle özgürlüğüne yeni kavuşmuş Azerbaycan'ın girişecekleri mücadele de hayatı rol oynayacağını umuyordu. Avrupa'dan 1918'de dönmüş olan Osmanlı tümenlerini Kafkasya'ya gitmelerini emretmesinin nedeni buydu. Kendisi, Kasım 1918'de Odessa'dan Bakü'ye gitmeye niyetlenmiş ama hastalığı buna engel olmuştu. Öte yandan o ve Talat, Teşkilat-ı Mahsusa'ya Anadolu'nun birtakım noktalarındaki gizli depolara silah ve mühimmat depolaması emrini vermişti. Ekim 1918'de Umum Alem-i İslam İhtilal Teşkilatı adıyla yeniden kurulan bu Teşkilat, kendilerine ülke içinde gerilla çeteleri oluşturma talimatı verilmiş özel görevliler göndermişti.