Esra
@Es_ra__
24 Mayıs
109 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
Bütün ruhumla iyi bir insan olmayı arzuluyordum. Fakat iyi olma yolunda ilerlerken çok gençtim, tutkuluydum ve yalnızdım, gerçekten yapayalnızdım.
Bu ölüm herkeste, görevlerde yapılması ihtimali olan değişikliklerle ilgili düşüncelerin yanı sıra, yakın bir dostun ölümünü duyan herkesin hissettiği gibi, ölenin kendisi değilde başkası olması sevincini uyandırmıştı.
Her insan birilerini, bir şeyleri sevmeyi gereksinir. Ben de sevilmeye daha layık birilerinden, bir şeylerden yoksun olduğum için, küçük bir korkuluk kadar partal, soluk olan bu oyuncağı sevip bağrıma basmakla avunuyordum.
Hepsi bana günahkâr diyorlardı. Gerçekten günahkar olmayayım sakın? Daha demin kendimi aç bırakarak öldürmeyi tasarlamış değil miydim?
Gerilen iradem bu dayanılmaz baskıdan kurtulmak için çareler yaratıyordu. Evden kaçmak ya da bunu başaramazsam, bir daha hiçbir şey yiyip içmeyerek kendimi öldürmek gibi!