Şu anki İstanbul'a baktığımız zaman, Türkiye'nin şehirlerine baktığımız zaman, bir medeniyet tasavvuru etrafında birleşen, mutabakat oluşturan ve bunu hayatına yansıtmak isteyen bir toplumsal irade yok.
Bu toplumsal irade olmadığı için Türkiye kaosu yaşıyor şu anda. Herkes bir tarafa doğru çekiyor...
Kim ağır basarsa o, eyleme hâkim oluyor.
Bir başka misal: Bir dizi var TV'de. Bir arkadaşı Erman'a takılıyor: "Erman'ın kardeşi kim?" diyor. El-cevap; "Doberman!"
Gülüyor millet böyle havāî şeylere... Bunlar mâlâyâni, bizim mizahımız bu dereceye indi. Düz ve sığ bir zevksizliğe... Tüketimin gereği bu!
"Karışık kükürdü saflaştırmam gerekiyor. Ve bunu gerçekleştirmek için, başarısızlığa uğramaktan korkmamak zorundayım. Başarısızlığa uğramak korkusu, şimdiye kadar Büyük Yapıt'a girişmeme hep engel oldu."