Esila
@EsilaPolat
insanlara uzak, kitaplarıma yakın olmayı dilerim.
öğrenci
141 okur puanı
Kasım 2022 tarihinde katıldı
İnsanoğlu büyüdükçe kuşanılan ipek çoraplarla, dışı alımlı içleri kokuşmuş birer canlıya mı dönüşüyor acaba?
Bu şehir kin kusuyor artık
İsmin geçti mi bir semtinde
Harama el sürenin dili kopsun
Anarsa adını ne düşte ne ecelde
Zehirmiş mumsuz gecelerin yemekleri
Bir sırrı ortak etmişken susmuş
Vurmak için kurşun gerekmiyormuş
Meğer yalana diz çökmüş sözleri
Dört yanını şerefsiz sarmış
Adını dost bildiğimiz dağların
Yalnızlığa boğdum kör gözlerini
Uyanırsa sis perdesini görmesin
Kim unutabilir ki?
Çünkü her nereye giderse gitsin kimse unutamaz çocukluğunun geçtiği sokakları, içinde büyüdüğü evi.
Artık ezilmesek mi ? :)
Kendimize ve olaylara olduğumuzdan veya olduğundan farklı anlamlar yüklersek o anlamların altında kalabiliriz.
