" Ve artık insanlar bir karar vermeli. Ya cenazelerde ağlamayacak ölülerine, ya da üzerine basmayacak, sevdiklerinin cesetlerinin beslediği toprağın! "
" Hiç düşündün mü Kinyas, hayatın bir rüya olabileceği ihtimalini ?" Diye sormuştu. Ben düşünmüştüm. Her şeyi. Rüya olamayacak kadar olağanüstü bir hayatın olduğunu görmüştüm. "
"İnsanlar..." dedim fıdıldayarak." Taşırlar insanları. Kundaktayken , tabuttayken. Hep taşıyacak birileri olur. Bazıları dostluktan , bazıları cepteki paradan , bazıları da içinde bulundukları sistem bir gün onlara da taşınma sırasının geleceğini söylediği için , taşırlar insanları..."