Ben aşkı şiirlerde, romanlarda olduğu gibi bir parlak yaz gecesinin mehtabında başlayıp sabahında biten bir rüya adedenkerden değildim . Benim için sevmek bir başka insanın vücudundan, ruhundan bir parça hükmüne girmek, onunla beraber gülüp ağlamak, ıstıraplarını paylaşmak demekti.
Nihayet bir manevi felce uğramış gibi bu acılar duruyor, benliği ortadan kayboluyor artık sırf başkaları için düşünmeye, ağlamaya, yaşamaya başlıyordu.