Esma
@Esmaa_aa
Puan vermedi·232 syf.·
17 günde okudu
·2023 7. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Büyüyen ve yoğunlaşan bir gölgenin en diplerden üzerine doğru yürüdüğünü hissediyordu; belki bir saat, belki bir hafta bir gün belki de bir ay meselesiydi; ama ölüm söz konusu olduğunda haftalar ve aylar bile pek küçük birimlerdi. Demek ki yaşam bir tür şakaydı; kibirinden, girdiği bir iddia yüzünden her şeyi yitirmişti.
Drago büyük insanlarınkinden çok farklı, nazik ve derin bir uykuyla uyuyuşunu hayretle seyretti. Bu küçük yaratık henüz kafa bulandıran düşlerin ne olduğunu bilmiyor, küçük ruhu , kaygısız , isteksiz ve acısız, saf ve son derece sakin bir atmosferde dolaşıyordu.
İnsanın, tek başına olduğu ve hiç kimseyle konuşmadığı zaman bir şeye inanması çok zordur. İşte tam o dönemde , Drago, insanların her zaman birbirlerinden uzak olduklarını fark etti , birisi acı çektiğinde, duydukları sevgi ne denli büyük olursa olsun, diğerlerinin bu yüzden acı çekmediklerini ve yaşamdaki yalnızlığı işte bu durumun oluşturduğunu fark etti.
Nedeni bilinmeksizin, zaman, günleri birbiri ardına yutarak, çok daha hızlı bir biçimde akıp gitmeye başlamıştı. İnsan şöyle bir çevresine bakana kadar akşam oluyor, güneş ufukta kayboluyor, derken öbür taraftan yeniden belirerek karla kaplı dünyayı aydınlatıyordu.