Teknolojinin ve bireyselliğin aşırı gelişmesi ile birlikte içine sürüklendiğimiz narsistik bir hız çağının evlatlarıyız artık hepimiz. Çağın nimetleri giderek lanetimize dönüşmeye başlıyor ki sen de bunun farkındasın. Özgürleşdikçe yalnızlaşıyor olmamıza anlam veremiyoruz. Başardıkça mutsuz hissediyoruz hatta başarmak bile yetmiyor çoğu zaman, başkalarının başarısızlığını ekmek gibi su gibi ihtiyaç duyanların sayısı hiç de az değil maalesef.
Kaybetme korkusuyla hayatındaki insanlara ya da maddi varlıklara sarılmazsın, her birinin sende misafir olduğunun farkındasındır zaten. Hiç kimsenin ya da hiçbir şeyin sahibi olmadığını bilirsin. Sende kaldıkları sürece başının üzerinde yeri vardır hepsinin, misafirlik sona erdiğinde yüce gönülle vedalaşırsın.