Bu, şu ana kadar okuduğum en üzücü kitaplardan biri oldu aslında.Hikayenin sonunda gerçekten George ve lennie'nin hayalini kurduğu durumla biteceğini bir nebze de olsun düşünmüştüm ama böyle bir son beklemiyordum.George ve Lennie'nin dostluğu aslında çok sade ama bir o kadar da yürek burkan cinsten. Okuduğum zaman bazen gülümsüyordum,bazen de için sessizce burkuluyordu. Kitaptaki karakterlerin hayalleri, yalnızlıkları ve hayata tutunma çabaları, bakış açıları o kadar iyi anlatılmış ki karakterler gerçekmiş gibi geliyor. Kısacık bir kitap olmasına rağmen bitince uzun süre etkisinden çıkılamayacak kitaplardan biri. Kitapta bi söz vardı "İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur." Bu söz aslında lennie'nin karakterini çok güzel anlatıyor.Bence kitapta en acı olan şey de buydu.İnsan bazen iyi niyetli olsa bile hayat her zaman ona karşı aynı şekilde davranmıyor.