Esmanur tatar
@Esmanurttr
Şu anda okuduğu kitap
Cumhuriyet sonrası pek çok kitap okudum; ancak okuduklarım arasında en zayıf romanın bu olduğunu düşünüyorum. Eser, baş karakterin bir kadına saplantılı biçimde yönelen ilgisini konu alıyor. Üstelik karakterin nişanlıyken başka bir kadına ilgi duyması ve kadının evlendikten sonra da bu saplantısını sürdürmesi anlatıda özellikle vurgulanıyor. Ayrıca yazar bu durumu tatlı ve masum bir aşk ekseni üzerinde çiziyor. Bu romanın Cumhuriyet ve laiklik anlayışını arka planda kullanarak aldatmayı meşrulaştıran, kadını nesneleştiren bir anlatının ötesine geçmediğini düşünüyorum.
Uzun zaman sonra okuduğum en güzel en hüzünlü kitaplardan biriydi. Kyanın yaşadığı onca sıkıntı ve yalnızlığa rağmen ayakta durması oldukça etkiliydi tanıdığım en güçlü roman karakteri bile olabilir. Ayrıca kitapta birçok ders çıkarılacak kısımlar mevcuttu.
Olaylara nereden bakıldığı oldukça önemlidir; önyargılar ve basmakalıp ifadeler Kyayı bataklık çöpü olarak nitelendirirken, aynı Kya büyük başarılar elde etmiş birçok ödüle ev sahipliği yapmış bataklık uzmanı olarak görmek de mümkündür.
Hayatta kalıplar var...Ritimler.bir hayatta kendimizi köşeye kısılmış hissettiğimizde,hüznün,trajedinin,başarısızlığın ya da korkunun, tek bir varoluşun ürünü olduğunu düşünmek çok kolay. Yalnızca yaşamanın değil,belli bir şekilde yaşamanın sonucu olduğunu düşünmek. Demek istediğim, acıya karşı bağışıklık kazanmamızı sağlayacak bir yaşam tarzı olmadığını anlasak, her şey çok daha kolay olurdu. Mutluluğun doğasında acının da olduğunu biri olmadan öbürünün de olamayacağını.Tabii ki farklı düzeylerde ve miktarlarda. Ama hiçbiri hayatta sonsuza kadar saf bir mutluluk içinde olamayız. Öyle bir hayat olabileceğini düşünmek ancak yaşadığımız hayattaki mutsuzluğumuzu büyütmeye yarar.
Sineklerin tanrısında kötülüğün insan yaratılışında doğuştan var olduğu görüşü savunulmuştur.
Çocukların tertemiz birer melek oldukları konusunda, yanlış olduğu kadar da yaygın bir inanç vardır. Oysa kendi çocukluğuna ve yakından tanıdığı çocuklara duygusallıktan arınmış gerçekçi bir gözle bakabilenler,çocukların küçük bir melek değil tıpkı yetişkinler gibi birey olduklarını anlarlar.
Bireyler ister küçük ister büyük olsunlar, hem iyi hem kötü içgüdüleri vardır. Anneyle babayla ve eğitim kurumlarıyla çocuğu olumlu biçimde etkilemeye,iyiye yönlendirmeye çalışırlar. Uygarlığın amacı da budur aslında.
Konusu gayett güzeldi. Yanlışları gözler önüne serilmesine rağmen, eşitlik, özgürlük ve bireylerin ırk, ayrımı yapmadan yaşanabileceğini göstermeye çalışmış yazarımız. Fakat kitabı okurken sık sık aklımın başka yerlere gittiğini,sıkıldığımı da söylemeden geçemeyeceğim.
