Yaratıcılık alanında kadın en önemli yere sahiptir,gerçekteyse tamamen ehemmiyetsiz. Şiir sanatını baştan başa kaplar;tarihte ise bulunmaz. Kurmacada kralların ve fatihlerin hayatlarına hükmeder;gerçekte ise ebeveynlerinin zorla parmağına yüzük taktığı herhangi bir oğlanın kölesidir. Edebiyattan en ilham dolu sözcüklerin,en derin düşüncelerin bazıları onun dudaklarından dökülür;gerçek hayatta ise anca okur;güç bela heceler ve kocasının malıdır.
“Abdi gidip Hamza gelecek hep öyle mi?”
Öyle dedi Koca Süleyman sakalı titreyerek,kızgın,çaresiz,umutsuz
Yel Musa: “Ağa gidecek,ağa gelecek. Her yerde bu böyle. Allah böyle yaratmış. Kuşlar kanatlarıyla uçarlar. Yel kanatsız eser. İnsanlar iki ayakları üzerinde yürürler. Ay da, gün de doğar batarlar.”