Gilmore☆
@Esra100
103 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Lise yıllarınızda edebiyat hocanızın üzerine basa basa durduğu ve okumanızı istediği kitaplardan biridir Taaşşuk-ı Talat ve Fitnat. Ve bu ısrara rağmen sıkıcı edebiyat kitaplarındandır diye okumayı es geçmişizdir. Kitabı bugün elime aldım ve bir baktım kitap bitmiş sonda hüngür hüngür ağlıyorum... Aşk kavramının bu denli büyük olaylara neden olabilecek kadar güçlü olabileceğini hiç düşünmemiştim, bizim dönemimize baktığımızda eski dönemler için "bu kadar da olur mu" deriz abes kaçar bu kadar aşk. Fakat yazar bir kısmında çok güzel anlatıyor aşkı "Eğer Ragibe Hanım bir kez olsun o perukçudan aldığı peruğu atıp yerine fes koysaydı, Fitnat Hanım o anda Ragibe hanıma, Talat beye baktığı gibi bakacaktı. Sevgi, aşka dönüşecekti." yani asıl meselenin ruhun özü olduğu bu ruh hangi bedende bulursa bulunsun onu tanıdığımızı gösteriyor.
Kitapta Talat'ın kadın kılığına girmesi kısmında da yazar ta 1800lü yıllarda; kadınların, bizlerin yaşadıklarını dillendirmiş, erkeklerin kontrolsüzlüğünü ve bayağılığını erkek karakter üzerinden yansıtmış dönemin evlilik anlayışını da bu dönemdeki birçok eserde görebiliyoruz.
Kısacası uzun zamandır beni etkileyen nadir kitaplardan ve Türk edebiyatına başlamak için "Türk Edebiyatının İlk Romanı" ile başlamak çok güzel olacaktır yazarın kalemine sağlık.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kürk Mantolu Madonna
benlik, toplum içindeki yalnızlık, doğu-bati çatışmaları, aşk, feminizm, iç dünya
aradığı şeyi kimsede bulamamış biri sonunda bir kadında buluyor ve onunla beraber kendi iç dünyasını da. belki de "hayat bir kere oynanan bir kumardır" alıntısı doğrudur ve gerçekten "tesadüf"lerle benliğimizi bulabiliriz. burada raif aradığı şeyi yalnızca mariada buluyor ve o zaman dilimi dışında her şey, herkes anlamsız, sıradan, bedbaht. kendi istediği, kafasında şekillendiği algidan dolayı diğer insanları da birer konuşan ama anlamsız mahluklar olarak görüyor ve kendini daha da yalnız hissediyor. ben toplum içindeki yalnızlık kısmında "toplum" olarak kast ettiğimiz kısmı merak ediyorum. diğerlerinin de bir "toplum"u var mı, onlar da mi yalnız? yoksa gerçekten yalnız mıyız? ve bu yalnızlık tek bir insanda mi giderilebilir? yoksa insanları tanırken sayfa 25de bahsedildiği gibi kör müyüz? insanlara çabuk etiket yapıştıriyor, anlamıyor, dinlemiyoruz. marianin bahsettiği kısımda resmin ve diğer tüm sanat dallarının kast edilen kişiye iletilmediginden söz ediliyor. bizim dedigimiz bu toplumun da biz ne kadar anlamaya çalışırsak çalışalım iletilemeyecgini idrak ediyoruz. zaten kafamızda kurduğumuz kadar harikulade şeyler olmaz hayatta. ama bu hayata bir ömür kadar çok de sığdırmak ve bunlari anlatacak insanın mevcudiyeti insanı rahatlatır. ama o insani bir kumar olan hayatta tesadüflerle bulabilir miyiz? raifin beklediği gibi biz de o insanı beklemeliyiz. kim bilir belki bir gün bir sanat galerisinde birisinin çehresinde kendimizi bulabiliriz.
10/10
Beğendi
·2022 4. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 17 Şubat 2022 22:40
·bazen Yusuf gibi hissettiğimiz zamanlar olur. hiçbir yere sigamamis, kendini hiçbir yere ait hissedememis. bu zamanlarda bir dağ başında atı sürüp sadece ileri gitmek isteriz Yusuf gibi. bunun bir aşk romanı olduğunu söylesek doğru olmaz. zira muazzezle yusufunki bir aşk hikayesi değil de zaruri bir ilişki, çaresizlik, alışkanlık olarak algıladım. başta kendi benliklerinde olan karakterler: muazzez, Yusuf daha sonrasında benliklerini kaybettiğini görüyoruz. muazzezin annesine uyup bos gördüğü gezmelere gittiği ve bugünden farksız toplumun ahlak kurallarını da görüyoruz. Yusuf'un son kısımda herkesi öldürmesi tüm bu cirkinlikleri, fenalıklari, dünyanın bu iğrenç mahuklarini yok edip daha iyi bir dünya modeli var etmeye değinmiş olabilir ama bu daha iyi dünya modeli Yusuf'un muazzezde gördüğü çukur kadar boşluğu kapatılabilir miydi? bazı şeyleri feda etmeden belki de yeni bir hayata başlanamaz. ama yeni hayatın," özgürlüğün" bizi tatmin edeceğini kim bilebilir?
Kül
kitaptan çok fazla beklentim yoktu klasik bir distopik evren olduğunu düşünmüştüm düşüncem de pek değişmedi ama konusu baya iyi işlenmiş ve güzel bir mesaj veriyor. okunması şart bir kitap mi hayır ama arkadaşınızdan ödünç alıp hoş vakit geçireceğini düşündüğüm kitaplardan diyebilirim. karakterleri değerlendirecek olursam diğer distopyalardaki sinir bozucu kız karakter bunda asla yoktu ve bu beni aşırı mutlu etti her iki ana karakter cidden iyiydi özellikle dax. Madden da hiç gerçeği soylememezilk falan yapmadı hepsi uyumlu puruzsuz karakterlerdi. ama anlamadığım bir nokta kaderin parçalanması gerekiyorsa ve tüm kaderler aynı zamanda belirlendiyse neden bu kader denen sistem oldu ve böyle bir kadere de izin verdiler? bir tık uyumsuz geldi bu örgü.
Çöküş ve Yükseliş
(Spoiler)
Kitap fena değildi. Öncekilerden alışık olduğum için kafamda canlanma eksikliği duymadım. Ama karanlıklar efendisine gerçekten üzüldüm. Alinanin gücünün herkese paylaşılması da mantıklı bir şey olmuş. Aslında geyikte olduğu gibi malyende de öldürmeden büyüteci alması gerektiğini düşündüm. Son hikaye de oldukça güzeldi.