"Herkesin içinde fitrattan gelen bir ben fikri vardır; kimisinde nefis, kimisinde iman ile şekillenir. Nefisle benlik duygusu bir araya gelince yönetme şehveti doğar. Yönetme
şehveti bütün şehvetlerden ötedir.”
İnsan bir "keşke" ye her gecesinin, her sabahının, her akşamının, her hayalinin ve hatta her rüyasinin en koyu zamanlarını ayırır ve onu da küfürler, hayıflanmalar, lanetler ile doldurursa bunu nasıl sayabilir, hesabını nasıl tutabilir?