Esra Engin
@EsraEng
Bursa
Bursa, 15 Ekim 1992
222 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Tekinsiz, sarsıcı, ürpertici, paranormal, çok acayip… Schweblin bizi nefessiz bırakıyor, korkutuyor, geriyor, ellerimiz ve ayaklarımız uyuşuyor, derimizin altında kurtçuklar geziniyor…
Arjantin taşrasındayız. Tatil için buraya gelen Amanda ve küçük kızı Nina. Kendi annesinden öğrendiği gibi kızını sürekli ‘Kurtarma Mesafesi’nde tutan bir anne. Orada yaşayan Carla adında bir kadınla tanışması üzerine yaşadığı oldukça tekinsiz ve paranormal olayları okuyoruz.
Elinizden bir saniye bile bırakamayacağınız, hem korkudan hem meraktan içiniz titreye titreye tek nefeste okuyacağınız bir kitap ‘Kurtarma Mesafesi’. Ekolojik bir kriz bu kadar güzel anlatılamazdı dedirtiyor.
Kitap tamamen bir diyalogdan ibaret. Film izler gibi okuyacaksınız, gerilmekten mideniz bulanacak. Yaşadıkları her şeyi; sesler, kokular, tatlar, bakışlarındaki boşluk, dudaklarındaki susuzluk ve korku… Kitabı sadece okumayacak, her şeyi iliklerinize kadar hissedip, inanılmaz net bir şekilde izleyeceksiniz de. Sözün özü, mutlaka okuyunuz.
Otobiyografik romanı “Sevgili”de; yoksul bir ailenin iletişim sorunlarını, cinsiyetçiliği, sevgisizliği, ırkçılığı, toplum baskısını, çaresizliği, istismarı hatta kardeş sevgisini… anlatıyor Duras. Aynı zamanda ‘on beş buçuk’ yaşında bir kız çocuğunun, kendinden yaşça büyük bir adamla, maddi imkansızlıklar yüzünden yaşadığı ilişkiyi, ilk cinsel deneyimini de. Kendi bedenini, cinselliği ve hazzı keşfetmesi aşkı gölgede bırakıyor gibi görünse de aslında pek de öyle olmuyor. Duras bize hayatının farklı dönemlerine ait farklı fotoğraflar çekiyor. Şiirsel dili etkileyici. Zaman ve mekan kavramının birbirine karışmasından dolayı zaman zaman zorlasa da keyifle ve zevkle okuduğum, çok lezzetli bir kitaptı.
Biraz övmeye biraz yermeye geldim.
Kitaba intihar etmek üzere olan bir adamın son mektubu diyebiliriz. Konu güzel. İlgi çekici. Yazar kendi hayatından kesitler sunmuş, hayatla ilgili düşüncelerini yazmış bol bol. Altını da bol bol çizdiğim sayfalar oldu. Babasıyla ilgili anlattıkları kalbime çok dokundu. Dili çok yalın, çok akıcı. Ve fakat “bence insan gereğinden fazla önemsiyor kendini” diye yazdığı ve kendisini hiç önemsemediğini belirttiği ilk sayfalardan sonra sanki biraz kendiyle çelişmiş gibi geldi bana. Kendini bol bol övdüğü cümleler beni biraz irite etti. Tabii beni irite ediyor olması kitabın kötü olduğu anlamına gelmez çünkü edebiyat bunu gerektirir. Yine de keşke okumasaydım demedim ve sevdim.
