Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitaptan aldığım mesaj hayatımızda kendimizi yalnız hissettiğimizde hiçliğe sürüklenirken hiçbir şeyin anlamı olmadığını görürken hayatına bir anda giren sevimli bir canlı nasıl değiştirir? sorusuna sorumluluk diyorum.
Hayatlarımıza baktığımızda aslında her birimiz sorumlulukları yok mudur? Bu sorumluluklar aslında bizi hayata bağlamaz mı ?
Kitapta Anne’nin yaşadığı duyguları o kadar içten ve güzel anlatmış içimde yer etti
Arka ev dediği yerde iki aile sekiz kişinin yaşadığı ve farklı ailelerin yaşaması çok kolay olmadığı bir yerdir. (birde hiç birinin evden çıkmadığını düşündüğümüzde) Evde her şeyin bir düzeni olduğu için yaşamaları bir anlamda daha kolay olmuştur. Sabah kalkış, yemek saati, tuvalet saatleri, duş almaları, ses çıkarmama saatleri, radyo dinleme saatleri…
Anne’nin savaşta olup her şeyinde farkında diğer Yahudi akrabalarının toplama kampına alınıp öldürüldüğünü duydukça arka evde yaşadıklarına şükrediyor. Aslında o kadar da şımarık bir çocuk değil ( Ben şu dönemde onunla yaşıt çocukları düşününce)
Dikkatimi çeken konulardan bir tanesi de savaşta olup saklansalar da hala kitap okuyup kendilerini geliştirme yönünde tavırları ve okudukları için Anne hep umutlu bakmış. Bu hareketlerini gerçekten taktir ettim.