“Gerçi ölüm ne kadar muhakkak olsa da insan yine bir kurtuluş çaresi aramaktan kendini alamıyor.Meğerse can pek tatlı şeymiş. Hayata hayvanca bağlı oluşumuzun yeğinlik derecesi böyle ümitsizlik zamanlarında belli oluyor.”
“ Çeşitli ırklar arasında değil aynı millet içinde hatta aynı aile fertleri arasında bile emellerde ne derece anlaşmazlık,menfaatlerde ne kadar açgözlülük hüküm sürdüğü ortaya çıktı. Meğerse ademoğlu hileden ibaretmiş.’Dost’ sıfatını hak eden iki fert bulmak hemen imkansız görünüyor.Bu kelime manasız bir söz gibi kalıyordu.Bu kadar düşmanlık eden insanların nasıl olup da birbirini mahvetmeyeyerek asırlardan beri bir arada yaşayabilirmiş olduklarına hayret ettim.”
Her zor meselede hemcinsin zararına kendi selametlerini teminen uğraşan akıllılar da ahmaklarla eşit şekilde yok olurlar.Artık yaltaklanma, iltimas, hile gibi yalan dolan vasıtaları ve servet kuvveti gibi insanların kısmetli kısmına has olan fırsatlar galiba ilk defa olarak hükümsüz kalır.Bütün hayırseverler ve büyük insanların,filozofların sosyalistlerin,insanlığın refah ve mutluluğunu temin için hayatları pahasına tesisine uğraştıkları eşitlik işte o muazzam saniyede ilk ve son defa olarak başarı yüzünü göstermiş olur…