Leylaklar geçti, dünki güzel gün, hayallerle, sıkıntıyla dolu gece de geçti… Evet! Bu an da geçecek! Dün gece geldi geçti, fakat yepyeni bir sabah doğdu…
Ömürleri boyunca aktörlük etmiş bazı kart yalancıların hayatında öyle anlar vardır ki, kırıtmalarının sonunda birdenbire gerçek bir heyecanla ağlayıp titremeye başlarlar. Oysa hemen o anda kendi kendilerine, “ Yalan söylüyorsun koca utanmaz, şimdi bile şu kutsal hiddetine, hiddetindeki kutsal ana rağmen sadece aktörsün!” demeleri mümkündür.
Konuşmak istediler ama, konuşmadılar. Gözlerinde yaşlar birikmişti. İkisi de solgun, ikisi de zayıftı; ama bu solgun, bu süzülmüş yüzler yepyeni bir geleceğin, yepyeni bir hayata dirilişin şafak ışıklarıyla tutuşuyordu: Aşk onları diriltmiş, birinin yüreği, ötekinin yüreği için sonsuz bir hayat kaynağı olmuştu.