Aslında hepimiz birbirimiz gibiyiz. Yaşadığımız bu acımasız zaman ve zeminde herkes kendini nasıl hissediyorsa biz de öyle hissediyoruz. Yalnızız, çağı anlamaya çalışmaktan vazgeçtik, hayattan aşırı yorgunuz ve depresyonun kucağında oturuyoruz.
Bu kadar beğeneceğimi hiç düşünmeden başladım. Gürcistandan çeşitli sebeplerle Türkiyeye göç etmiştir Tina. Geride bıraktıklarıyla, pişmanlıklarıyla ve özlemleriyle dedasına (annesine) bir iç dökme şeklinde çok etkileyici bir metindi. Göçmenlik kavramını da çok güzel işlemişti. Boğazımda bir yumruyla bitti.
Derdin ki eğer beni kaybedersen Tina, sakın ola yerinden kıpırdama, ben seni mutlaka ne yapar eder bulurum, çünkü anneler bulur değil mi, evlatların bunun için tek yapmaları gereken oldukları yerde durmaktır. Kaveh’le birbirimizin hem annesi, hem evladı olmuştuk biz deda.
