Geriye dönüp baktığımızda, “içimizde yaşanmadan bekleyen bir hayat”ın suçunu mu duyacağız yoksa “Her şey ben yaşarken oldu, bunu bilsin insanlar!” mı diyeceğiz?
Zaman daralıyor. İyi şeyleri yapmak için acele etmeli. Kendi ömrümüzü ve sevdiklerimizin ömrünü güzelleştirmek için yarışmalı. Bir fidan dikmeli. Kuruyan bir ağaca su vermeli. Ânın evlatları olmalı. İnsanlara tebessüm etmeli. Güzellik ve iyiliği dile getirmeli, olmuyorsa susmalı. Ölüme, “o küçük kıyamet”e hazırlanmalı.
Çok çok güzeldi. Okurken tüm duyguları hissettim. Hüznü de sevinci de öfkeyi de sevgiyi de. Birçok cümleyi defalarca okudum. Kendime, sevdiklerime… Kitaptaki tüm hisler çok tanıdık, cümleler hem derin hem değil. Çok beğendim, tavsiye ederim.