•Küstürmeyin insanları hayata.
Sonra her şeyden vazgeçiyorlar.
Yaşamaktan, güzel olan her şeyden vazgeçiyorlar.
Bir odada yalnızlığı, bir dağ başında kalmayı, bir adada mahsur kalmayı...
Nerede bir yalnızlık varsa onu istiyorlar.
Küstürmeyin işte bazı insanları...
`•Bir kuş sürüsü görüyorum; karla kaplı sokaklarda kanatlanmaya çalışan, cılız, titrek, küçük silüetler. Birçok gölge ve artık gökyüzüne bakmayan birçok yüz.`