Esra güneş
@Esrgunes
37 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
O artık babam değildi. Çukurlaşan yüzdeki burun tüm alanı kaplamıştı. Vücudunu çevreleyen lacivert bol takım elbisenin içinde, uzanmış bir kuşa benziyordu. Sabit, faltaşı gibi açılmış gözleriyle ölümünden bir saat sonraki adamın yüzü şimdiden yok olmuştu. O yüzü bile bir daha asla göremeyecektim.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“ Yaramın nerede olduğunu bilmiyorum.
Yalnız bir yerlerim acıyor. Çok acıyor ! “
*Sabahattin Ali*
Ne kadar küçük oluyoruz doğduğumuzda. Ne kadar çaresiz. Aç korkmuş. Ama hazır. Her şeye.
‘Herkes ayrılıktan bahsetti, ben ise vuslattan,’ der. Mevlana
Ama duyarsızlık, işte bu feci bir şey. Bu insanı insan olmanın çok uzağına savurur. Kendi varlığını ne olursa olsun koruma içgüdüsü insanî olmaktan ziyade hayvanî bir içgüdü. Başkalarını hiçe saymak, küçümsemek, aşağılamak, ve insanî değerlerini yani vicdanını, merhametini yitiren, kendisinden başkasını sevmeyen, güvenmeyen, ayakta kalmanın yolunun bencillik olduğunu sanan bireylerle dolu dünyamızdan şikayet ettiğini çok iyi biliyorum.