*Bazı cümlelerin içinden yunuslar zıplıyor gün batımında sanki. Belki böyle biraz buruk bi tadı olan ama yine de bal tadına değişilmeyen.*
Varoluşu anne olabilecek bir bedende deneyimlemek ne kadar eşsizdi!
Çünkü öncelikle sizi her şeyden ayıran, sakınan bir kalkanınız olmalı, en çok da kendinizden korumalı. Çünkü önyargılardan, sabitlenmeye meyilli fikirlerden korunmadan keşfe çıkamaz ki insan. Benim daimi kalkanımdır eşim. Hep yanımda, tenim gibi... bambaşka olsa da hissi hep kendim gibi.
Kelimeler kar taneleri gibi etrafımda uçuşuyor. Her biri narin ve eşsiz, yere düşmeden avcumda eriyip gidiyor.
İçimde derinlerde kocaman bir yığın halinde birikiyorlar.
Birbirine geçmiş düşüncelerden, cümle ve deyimlerden dağlar. Zekice ifadeler. Espriler. Aşk şarkıları.