Ağlayamamak çölüydü insanın, taşa dönmek, kuma gömülmekti. İnsan güldüğünğü unutur da ağladığı kaybolmaz; o yüzden mutsuzların, gün görmemişlerin daha çok anısı vardır. Mutlu insanlar pek yaşamamıştır.
İyi akıl sahibi bir insan, fakirlikle beraber yaşlılık yükünü rahat taşıyamayacağı gibi, iyi akıldan yoksun kişi de, zenginleşse dahi kalbinde huzura ulaşamayacaktır.
Bu gibi hallerde kasabalilar; Hz. Muhammed’in muminlerine Boyle zamanlarda yapmalarini ogutledigi seyleri yaparlardi. “Bir yerde hastalik gorulunce oraya gitmeyin, cunku hastaligi alabilirsiniz! Ama hastaligin oldugu yerde bulunuyorsaniz oradan da cikmayin, cunku hastaligi baskalarina bulastirabilirsiniz”