Hüseyin Kuci
@Etrakin
Zaman, Ahmet Hamdi ve ben
Kavga eder dururuz.
Elbette kitaba değinmeden önce küçük bir hususu araya sıkıştırmak gerekiyor.
"Kitap Şuuru". Hafızam beni yanıltmıyorsa 2018'in bir yaz gününde tanıştım bu kavramla. Evet kavram dedim. Çünkü ilk duyduğumda bu iki sözcüğün sadece sözcükten ibaret olduklarını düşünüyordum. Bu iki basit sözcüğün altında büyük bir okuma hareketi, kültürü yattığını henüz öğrenememiştim. Zamanla idrak edebildim bu durumu.
Temelde basit gibi görünün bu hareketin genel anlamda okuma kültürüne etkisi ortada. Hediye kitap kampanyaları aracılığıyla kitaplar yollanıyor, değerlendirmeler isteniyor. Değerlendirmelerin amacı elbette okumanın yanında yazma becerisini de geliştirmek.
İşte elimizdeki bu kitap da sözünü ettiğimiz bu hareketin güzel meyvelerinden sadece bir tanesi. Eser, hareketi betimlemenin sadece küçük bir örneği. Hareketin ileride daha da büyük işler başaracağının kanısındayım.
Başta Oğuzhan Saygılı olmak üzere emeği geçen herkese teşekkürü bir borç bilirim.
Dedem KorkutEdebiyat
"Terazinin bir kefesine Türk edebiyatının tümünü, diğer kefesine de Dede Korkut'u koysanız yine de Dede Korkut ağır basar. "
demiş Fuat Köprülü. Bu cümleyle Dede Korkut'un önemini en güzel şekilde belirtmiş.
Dede Korkut Hikayeleri 14-15. yy. arasında yazıya geçirildiği düşünülüyor. 12 ayrı hikayeden oluşmaktadır. Hikayeler Türk dilinin, dininin, edebiyatının, örf ve adetinin, yaşayışının su katılmamış şeklinde verilmiş halidir. Ayrıca Türk edebiyatında destan geleneğinden halk hikayeciliğine geçişte köprü görevinde bulunmuş bir şah eserdir.
Orhan Şaik Gökyay'ın hazırladığı kitabın son kısmı sözlükçeye ayrılmış( Yaklaşık 122 sayfa).
Bunun nedenini de şu şekilde açıklamış:" Kitapların bir yararı da bize durmadan yeni sözcükler ve kavramlar kazandırmasıdır."
Bu düşünceyle öyküleri orijinal şeklinde bırakmaya çalışmış. Bu düşüncesininde de haklı olduğunu görüyorum. Bugün bile kullandığımız birçok sözcükle karşılaştım. Örneğin; sası, esbab, Mushaf, uyluk...
Her asırda olduğu gibi günümüzde de çalışmalarda başvurulan ilk kaynak.
Tam anlamıyla başucundan eksik edilmemesi gereken Türk'ün altın eseri.
"Türk, Oğuz beyleri, milleti işit: Üstte gök basmasa, altta yer delinmese Türk milleti, ilini, töreni kim bozabilecekti? "
Türk adının, Türk milletinin isminin geçtiği ilk Türkçe metin. İlk Türk tarihi, taşlar üzerine yazılmış tarih.. vs vs diye sıralamış Muharrem Ergin.
Yazarımızın da belirttiği gibi ne mümkün Türk milleti için bu kadar mühim bu "abide" yi ifadelere sığdırmak.
Türk tarihinin karanlık dönemlerini aydınlatmış, milletine yol yordam göstermiş bir "edebi taş" ...
Edebi taş tabirini bizzat Bilge Kağan söylüyor. Bu yontulmuş taşların asırlar boyunca kalacağını bilir gibiymiş.
Abidelerde millet için yaptıklarını anlatmışlar. Onları uyarmış yol göstermişler.
Yaşanan olayları yazmışlar bu tarih taşlarına. En güzel örnek, Bilge Kağan kardeşi Kül Tigin vefat edince şöyle demiş: " Görür gözüm görmez gibi, bilir aklım bilmez gibi oldu." Bir hakanın kardeşine olan sevgisini, acısını bu kadar güzel anlatabilmesi...
Her kelimesi, cümlesi özümsenerek okunması gereken edebi yapıt.
