Bir beklenti içinde olduğu anlaşılıyordu ama ümidi olmasına rağmen yine de muhtaç olmanın utancıyla gururu harekete geçiyor ve uzun süre bakamıyordu yüzüme. Ama ara ara çekinceyle bana bakan bu gözler daha önce hiçbir insanda görmediğim anlamla doluydu. İç ezginliğini, hazlara ulaşmanın çabasının bedelini , tüm canlıların içine düştüğü bu çukurdaki çırpınışında yaslanabileceği bir yoldaş bulamayışının burukluğunu yansıtan bu bakışlar ,içimde derin bir yara açmaya yetmişti . Sevgiye değer görülmeyişinin yazgısını taşımakla yükümlü , evrende yapayalnız yaşayan ,sonsuz gecelerde yıldızlardan başka kimsesi olmayan bir canlının bakışlarıydı bunlar .