İnsan nasıl kendinden ters yöne doğru kaybolmayı başarabiliyor? Bir türlü dönüşü bulamadığını anlayamadığı için giderek büyüyen, artan, griftleşen kurbanlık hikayelerin içinde nefessiz kalıp boğuluyor. Çare diye ilişkilere, maddelere, işe, yemeye, alışverişe, paraya, estetiklere, kısaca yapışılacak, iyi hissetmek adına medet umulacak ne varsa yapışıyor. Çünkü; bilinçsiz insan için, bu dünyada bir kurban olan kendisi dışındaki her şey iki gruba ayrılır: kurban edenler ve çare olabilecekler. Oysa bu dünyada ne seni kurban eden ne de çare olabilecek bir şey yoktur kendinden başka.