Her kim tarafından yetiştirilmiş olurlarsa olsunlar, çocukların varlıklarını sürdürdükleri küçücük dünyalarında, haksızlık kadar derinden hissedilip derinden algılanan bir şey yoktur.
Sonra yıldızlara baktım ve soğuktan donarak ölen bir adamın, yüzünü yıldızlara çevirdiğinde bunca parıltıdan en küçük bir deva ya da merhamet bulamayacak olmasının ne korkunç olduğunu düşündüm.
Peyami Safa’nın Yalnızız romanı, hem psikolojiye eğilmesi, hem de karakterlerinin derinliğiyle öne çıkan bi roman. Karakterlerin içsel çatışmaları, toplum baskısı, kendini var etme çabası, özgürlük arayışı çokça göze çarpar. Mükemmel bir ülke yaratılabilir mi sorusunu Simeranya denen ütopya ülkesi ile sorarız. Ruhsal tahlillere çokça yer verilen eserde ruhun tezatlıklarını, öfkesini, kinini görürüz. İçsel karmaşanın yarattığı yalnızlık da öne çıkar. Bana göre kesinlikle okunması gereken bir roman.