"Hiçbir yerim ağrımıyordu. Açlık bütün sızılarımı geçirmiş, ağrılar yerini boş bir boşluk duygusuna bırakmıştı. Çevremi saran şeyler bana hiç değmiyordu. Kimseler tarafından görülmediğim için mutluydum."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Kişinin en içten ve en gayretli girişimlerinin hepsinin birden boşa çıkmasının ardında herhangi bir mantık var mıydı?"
"Zaman ilerledikçe bedenen ve ruhen tükeniyor, gün geçtikçe daha onursuz eylemlere yöneliyordum. Yüzüm kızarmadan yalan söylüyor, yoksul insanlara kira borçlanıyor, başkalarının battaniyelerine göz koymak gibi kötü düşüncelerle boğuşuyordum ve ne vicdanım sızlıyordu ne de bir pişmanlık duyuyordum. İçimde oluşan yaralar, karanlık lekeler giderek yayılmaya başlamıştı ve göklerde oturan Tanrı, yok oluşum, genel akışı hiç aksatmaksızın, sanatın tüm kurallarını uygun olarak gerçekleşsin diye gözünü üzerimden ayırmıyordu."
"Nasıl da her şey sürekli kötüye gitmişti. Sonunda hemen hiçbir şeyim kalmadı, ne bir tarağım vardı ne de canım sıkıldığında okuyabileceğim bir kitabım."
"Kendimi istediğim yere götüremeyecek kadar zayıftım. Sanki içinde bir böcek sürüsü türemiş ve beni kemirip bitirmişti. Peki ya Tanrı gerçekten beni yok etmek istiyorduysa?"