Ewîn
@Evinduygun
Ben kitapların o sessiz dünyasında güzel Zin’i aşkını tanıdım,Siyabend’in dert ve acılarıyla karşılaştım ve Botan Miri’nin güzel kütüphanesinde oturup şiirler yazdım. Bu sessiz dünyada Ehmede Xani’nin dertlerine, umutlarına ortak oldum.
Ama öyle inanıyorum ki bu zamanın kelime ve kıssaları insanın ve insanlığın önüne aşağılık bir şey koyuyorlar.
Hasret başkaldırmadığı sürece, hasret dermansız bir ağrı olmadığı sürece, insan mutluğun pınarlarının neler olduğunu nasıl anlayabilir?
