Yaşayan her birey gibi, nasıl daha iyi yaşayabileceğime dair sorular beni perişan ediyordu. Sorulara cevaben kişinin gelişmeye uygun olarak yaşaması gerektiğini söylerken, dalgaların ve rüzgarın etkisinde çaresizce savrulan bir botta "Dümeni nereye kırmalıyız?" gibi mühim bir soruya "Bir yerlere savruluyoruz." cevabını veriyor olduğumu hala anlamamıştım.
"Tüm hayaller çocukluğuma dairdi. Yetişkinliğe geçemiyordum hayal kurarken; bir yeri bitirmeden üstüne yeni bir şey inşa edemiyordum.
/Zannediyordum ki benim hayatım dışındaki bütün hayatlar sıradan ve mükemmeldir."