Belki yaşantım kolaylaşıyordu ; fakat , her olayı daha yaşamadan eskitiyordum böylece.Üstelik hayallerimin içine itirazlar karışıyordu .
Önce biraz ağladılar , ama alıştılar şimdi. Aşağılık insanoğlu her şeye alışır.
Kendim için kimim ben ? Hissettiğim şeylerden biriyim sadece .
Yüreğim çaresizce,delik bir kova gibi boşalıyor.Düşünmek mi ? Hissetmek mi ? Net olarak tanımlanmış bir şey söz konusu olduğunda nasıl da yoruluyoruz her şeyden !
Hissetmek ne büyük bir ağırlık! Hissetmek zorunda olmak ne büyük bir ağırlık!