Ota boka duygulanıyorum bu aralar.
Gözlerim; dizilerdeki duygusal sahnelere ağlayan teyzelerin gözü gibi hep yaşlı...
Oyuncağı çalınmış bir çocuk gibi kızgın, evladını kaybetmiş bir anne gibi kırgınım.
Ne çok yenildik...
Ne kadar çok kaybettik... Akrabalar, dostlar ve koca bir şehir...
Peki ya siz hiç gökyüzünüzü kaybettiniz mi?
Ben kaybettim...
Karardı her yer..
Karanlık, çok karanlık...
Lütfen bir ışık yakın yoksa her yeri yakacağım...
E&U