Öldürmeyi, öldürtmeyi dusunemezdi. Çünkü dusunmezdi. Çünkü baskıya karşı cikmamak uzere yetistirilmisti. Bilmiyordu baskaldirabilecegini; baskıyı, zorbalığı yasamin doğal bir öğesi bellemisti.
Şimdi sahipsin ve tüm ömrün şu andan ibaret. Şimdiden başka bir şey yok. Ne dün var ne de kesinlikle yarın. Bunu öğrenmek için kaç yaşına gelmen gerek? Yalnizca şimdi var ve eğer şimdi sadece bu iki gunse, o vakit ömrün iki gün ve dolu dolu olacak. İste hayatini iki gunde boyle yasarsin. Şikayet etmeyi ve asla sahip olamayacağın şeyleri dilemeyi bir yana bırakırsan iyi bir hayat surersin. İyi bir hayat süreyle ölçülmez.
-Biten şeyler hep kıymete biner. Halbuki o kadar da vazgeçilmez bir yol değildi, imanımızı gevretti.
-Hemen çamur atma yahu guzeldi. Bak bu da yolun son dersi. Olgunlukla veda etmeyi öğrenmeliyiz. Çamur atmadan, suçlu aramadan, sonu burasiymis, buraya kadarmis diyebilmeyi.