Eylül Yatkın
@Eyll0301
Özgürlüğü ve Demokrasiyi çizmek
Balıkçıları çiz balıkçıları
Geceyi de çiz doğacak günü de
Yoksulluğu çiz çaresini de
Geleceği de çiz geleceği de
Balkon
"Kalınlaşan bir duvardı aramızda gece.
Seçerdim o karanlıkta gözbebeklerini;
Mestolur, mahvolurdum nefesini içtikçe.
Bulmuştu ayakların ellerimde yerini.
Kalınlaşan bir duvardı aramızda gece.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sık sık şehre giden bir dosta:Şiir
Çiçeklenmiş bir kiraz ağacı bulursan
Anneni babanı da
Oraya çağıracak mısın?
Boş YüceliklerŞiir
Adım ne, yurdum neresi, sana ne bundan?
Soyum alçak olmuş ya da yüksek, ne çıkar?
Belki herkesten yüce biriydim,
Belki de bir hiç n'olacak şimdi?
Yabancı, bil ki gördüğün bir mezar,
İçinde kim yatsa, cansız yatar
Ciddi başlayıp değişik bitti ama olsun ilk incelemem sonuçta
Bu yazardan okuduğum ilk kitaptı ama beni okurken sıkmadı gayet iyiydi. Kısa kısa denemeler halinde oluşan bir kitap zaten elinize alsanız bir gün de bile biter.
Konusuna gelecek olursak...
Kitabın isminden de aslında bir çıkarım yapılabilir bence. Yazarımızın kendi yalnızlığını anlattığı bir kitap, aslına bakarsanız ama yalnızlığı yazar kendisi seçmiş gibi hissettim ben. İki kere evlenmiş ve iki eşi de ölmüş, yanında bir kedisi(Sálome) var sadece. Genellikle komşularını seyrediyor ama gidip onlarla konuşma zahmetinde bile bulunmuyor çünkü onların yanında kendini daha yalnız hissedeceğini düşünüyor. 
Tek Yalnız Ben Değilim Ama aynı zamanda bu dünyadan yalnız ayrılma fikri de yazara hüzün veriyor. Şahsen yazar kendiyle çatışıyor bazı yerlerinde çünkü yalnız olmak istemiyor ama kendini yalnızlığa mahkum ediyor. Aslında çıkıp dolaşsa ya da seyrettiği komşularına falan gitse biraz da olsun yalnızlık duygusu diner. Ama söyle bir sıkıntı da var yazarımız yaşlı olduğu için biraz da çevresinden bekliyor sevgiyi ve konuşmayı. O bakımdan da haklı aslında. Kitabı okurken aklıma şu soru oldu "Acaba ben de böyle olacak mıyım?". Yalnız yaşlanmak zor sonuç olarak buna karar verdim. Ama yazarımızda iki sokağa falan çıksın lütfen yani sosyalleşmek önemli. Sonra kendi kafasında kuruyor, olmuyor beyfendi böyle.
Tek Yalnız Ben Değilim Ama aynı zamanda bu dünyadan yalnız ayrılma fikri de yazara hüzün veriyor. Şahsen yazar kendiyle çatışıyor bazı yerlerinde çünkü yalnız olmak istemiyor ama kendini yalnızlığa mahkum ediyor. Aslında çıkıp dolaşsa ya da seyrettiği komşularına falan gitse biraz da olsun yalnızlık duygusu diner. Ama söyle bir sıkıntı da var yazarımız yaşlı olduğu için biraz da çevresinden bekliyor sevgiyi ve konuşmayı. O bakımdan da haklı aslında. Kitabı okurken aklıma şu soru oldu "Acaba ben de böyle olacak mıyım?". Yalnız yaşlanmak zor sonuç olarak buna karar verdim. Ama yazarımızda iki sokağa falan çıksın lütfen yani sosyalleşmek önemli. Sonra kendi kafasında kuruyor, olmuyor beyfendi böyle.