Ne var ki insan hayatında olduğu gibi tarihin akışı içinde de, pişmanlık yitip giden tek bir anı bile geri getirmez ve tek bir saatin içinde yitirilenler bin yıl geçse yeniden elde edilmez.
Ben bir tavan arası insanıyım, belki de hep öyle kalacağım,
Orada yaşamasam bile ben hep bunun için doğmamış biri olacağım,
Her zaman yalnızca nitelikleri olan biri;
Her zaman kapısı olmayan duvarın önünde kapının açılmasını bekleyen biri olacağım.