Ezeeel
@Ezeeel
“Besinler ilacınız , ilacınız besininiz olsun.”
Hipokrat
210 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Bugün mesleğimde koca bir 20 yılı devirmenin gururunu yaşıyorum. Yarın ise Diyetisyenler Günü.
İki katı heyecanlı, iki katı gururluyum. Çünkü bu işi sadece unvanımla değil, kalbimle ve topluma duyduğum sorumlulukla yapıyorum.
Artık şu algıyı kökten değiştirmenin zamanı geldi: Bizim işimiz sadece kalori hesabı yapmak ya da bedenleri 'belli ölçülere' sığdırıp zayıflatmak değil. Biz, bilimin ışığında sağlığı inşa eden, doğru beslenmenin iyileştirici gücünü topluma yayan profesyonelleriz.
20 yıllık tecrübemin bana yüklediği en büyük sorumluluksa; sağlıklı beslenmek lüks olmamalıdır ve bir ayrıcalık değildir. Her bireyin temiz, adil ve besleyici gıdaya ulaşabilmesi toplumsal sağlığımızın temel taşıdır.
20 yıldır hayatlarına rehberlik ettiğim tüm danışanlarıma, yol arkadaşlarıma ve bu mesleği hakkıyla icra eden tüm meslektaşlarıma teşekkür ederim. Diyetisyenler Günümüz kutlu olsun! 🌟
Bir Solgun Adam isimli okura yanıt verildi
Ezeeel
Çok teşekkür ederim ☺️
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Dileklerimi denize atmaya gitmiştim ben ama onları buruşturup tekrar cebime attım ve o buruşuk günden çok şey öğrendim.
Rivayete göre onlarla vedalaşsaydım, gerçekleşme intimalleri artmış olacaktı ama ben bunun yerine, ütüsüz halde cebimde taşıdığım, yanımdan ayırmadığım ve henüz gerçekleşmemiş dileklerimin bana daha iyi geldiğini öğrendim.
Ezeeel
Bende olaylar şöyle gelişir; dilediğim dileği unuturum.. Dileklerim mi imkansız ben mi unutkanım hiç bilemem.. o yüzden denizde ya da cebimde.. ne farkeder ki!!
Başka Bir Yerden Tanışmak1000Kitap
Bu tam olarak bir inceleme değil. Çünkü ilk defa bir kitabı hem okur hem de onu yazan kişi olarak anlatıyorum. O yüzden burada hiçbir şekilde spoiler olmayacak. Daha çok hikâyenin ana temasından, ve her zaman yaptığım gibi okuma rehberi gibi anlatacağım. Aynı zamanda neden bu kitaba 10 puan verdiğimi ve neden sevdiğimi de anlatmaya çalışacağım.
Belki bu kitabı hiç okumak istemeyeceksiniz, belki tam tersine kendinizden bir şey bulacaksınız. Ama sonuna kadar okursanız, sadece 
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafında
Araf’ı değil, beni de biraz daha iyi anlayacaksınız.
Kitap iki kısımdan oluşuyor. İlk kısımda anlatıcımız Ercan bize kendi hikâyesini anlatıyor.. "Yazarken o kadar etkilenmemiştim ama okurken bir ara o psikoloji bana bile geçti, öyle anlattı ki Ercan" İkinci kısımdaysa anlatıcı değişiyor ve Tanrı gözüyle olaylara daha geniş, daha dışarıdan bir yerden tanık olmaya başlıyoruz. Aynı olayları başka karakterlerin gözünden görmek, bazı şeylerin neden yaşandığını ya da insanların birbirlerini nasıl yanlış okuyabildiğini fark ettiriyor. Özellikle insanların neleri nasıl gözden kaçırdığına bakmayı sevenler için ikinci kısmın farklı bir tarafı olduğunu düşünüyorum. Daha önce incelemelerimi okuyanlar, psikolojik anlatım tarzlarına ve parçalı kurguya olan zaafımı hatırlayacaktır.
Birinci kısımda bazen tek bir cümle, küçücük bir olay ya da geçip gidilmiş gibi duran bir detay görüyorsunuz. Ama ikinci kısma geçtiğinizde o küçük görünen şeylerin aslında ne kadar büyük sonuçlara dönüştüğünü fark etmeye başlıyorsunuz. Bir karakterin sıradanmış gibi anlattığı bir davranışın, başka bir insanın hayatında nasıl derin bir kırılmaya dönüştüğünü görebilisiniz, hikâyenin en sevdiğim taraflarından biri buydu.
Birinci kısımda Ercan ne anlatıyorsa, ikinci kısımda diğer karakterler de yine aynı olayların etrafındaEzeeel
🤝 yakın bir zamanda :)
Babaannesiyle dedesinin evindeki koku hep aynı : yakılan odunların kokusuyla karışık cila, deri ve yün kokusu.
Ezeeel
Babaannemin evi naftalin kokardı.. o kalın Sovyet perdesinin arkasından sızan loş ışıkta, odanın içini saran yoğun naftalin kokusu eşliğinde çocukluğumun en güvenli ve huzurlu kış günlerini yaşardım.
Zaten her şey bir umutla başlamamış mıydı? 
Muammer D. isimli okura yanıt verildi
Ezeeel
Yaşanır elbette; beklentilerin kelepçelerinden kurtulduğun an, asıl yaşam o zaman başlar."