Bilmek ona neredeyse haz dolu bir güç duygusu veriyordu; kimi eylemleri, ifadeleri irdeleyebiliyor, muğlak değinmeleri yorumlayabiliyor, hatta geçmişi çekip yeniden düzenleyebiliyordu. Ama bunları bilginin verdiği acıyı telafi etmiyordu.
Zenginse tembellik sayılmazdı. Sadece yoksullar tembel olurdu. Tıpkı sadece yoksulların cahil olduğu gibi. Hiçbir şey bilmeyen zengin bir adam ya şımarıktı ya da bağımsız.