Emirhan

Emirhan “Maksim Maksimıç”ın başlangıcında yazarın tavrı tedirgin bir etkisizliğe, doğanın anlamının tamlığının yazarın onu tanımlama çabalarının tamamen dışında kaldığına ilişkin bir duyguya doğru kaymıştır. Dolayısıyla da, Peçorin’in sık sık yıldızlarda gördüğü ilahi planın üzerine düşünmesine rağmen, bunun doğurduğu felsefi sorulara, formalite gereği bile olsa, asla yanıt bulunmaz. Kader gerçekten de insanın her hareketini belirleyebilir. Ancak Peçorin’in romanın bütününe hayat veren fikri, bu olasılığı, onu çürütemediği için, görmezden gelmektir. Peçorin hayatını herhangi bir dışsal olasılığa bağlı kılmayı inatçı bir biçimde reddetmekte, aralarında doğanın da bulunduğu düzenin sembollerinin, hayatın somut sorunlarına asla uyarlanamayan anlamlarla insanlara boş ümitler verdiğini bilmektedir.

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖

Emirhan

Zamanımızın Bir Kahramanı Mihail Yuryeviç Lermontov

Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!

Sayfa 223 - İletişim Yayınları

Emirhan Bu en çok doğanın ele alnışında kendini belli etmektedir. Açılış bölümü “Bela” Kafkaslar’ın sessiz, huzurlu ve güzel diyarının ayrıcalıklı konumundan sürekli olarak üstü kapalı bir biçimde bahsetmektedir ve bir noktada Lermontov, Gud Dağı’na tırmanmanın insanın önemsiz etkinliklerden oluşan dünyadan kaçış olduğunu açıkça söylemektedir. Kafkaslar’ın sonsuz bir değişmezliği ifade eden den görünümü, tarihin rasyonelliği ile ilişkilendirildiğinde kararlılığın yerini alır gibi görünmektedir. Ancak baştan itibaren, doğanın simgeleşmiş güçleri üzerindeki kararlılık şüphe uyandıracak kadar güçlüdür. Ve gerçekten de ilgimizi Peçorin’in maceralarının anlatımında doğanın betimlemelerini dinlemekten yana kısıtlı tutmamız istendiğinde -bunun bir “kısa roman” değil de “seyahat notları” olması sebebiyle- eğitici fikir berraklaşır. Doğa ve insanın meseleleri birbirinden geri dönüşsüz bir şekilde ayrı olan, kesin olarak farklı konumlardadır.

Emirhan

Zamanımızın Bir Kahramanı Mihail Yuryeviç Lermontov

Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!

Sayfa 223 - İletişim Yayınları

Emirhan Zamanımızın Bir Kahramanı’nın büsbütün farklı bir türe ait olduğu açıktır. Lermontov’un kitabının adı, başka şeylerin yanı sıra tamamen çağdaş endişelerin bir onayıdır. Ancak modern bir odak noktasını böylelikle duyururken, kitabın adı ister istemez yerini aldığı eskisine dolaylı olarak atıfta bulunmalıdır ve eğer Peçorin’in sorunu çağdaş insanın hayret verici derecede çeşitli olan dürtüleriyse, bu sorunun ortaya koyuluş biçimi genellikle tarihî romanı ilerleten kavramsal vasıtanın tekrar gözden geçirilmesini içermektedir. Özellikle insanların önemsiz etkinliklerine atfedilmiş bazı anlamlara ilişkin endişe hâlâ ciddiyetine korumaktadır. Söz konusu anlamların kişiler üstü tarihsel boyutta artık aranmıyor olması da çok önemli değildir, çünkü bu değişen bir mantıksal varsayımlar sorunu olmaktan çok, değişen bir çıkarlar sorunudur (modası geçmiş tarih soruları). Önemli olan değişiklik daha incelikli, değişime uğramış duygusal bir durumdur, çünkü rasyonel düzenin varlığında bir zamanlar saf bir inanç olan şey, yerini kendisine ilişkin ümitsiz bir nostaljiye bırakmıştır.

Takip Önerileri

Emirhan

Zamanımızın Bir Kahramanı Mihail Yuryeviç Lermontov

Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!

Sayfa 223 - İletişim Yayınları

Emirhan Lermontov aslında Scott’a büyük bir hayranlık duymasına rağmen, burada ona, daha çok onun yetersizliklerini ya da en azından Lermontov’un tasavvur ettiği tarihî roman ile bir ilgisinin olmadığını göstermek için değinmektedir. Bu paragrafta Scott, deneyimin ayrıntılı bir biçimde tanımlanabileceğini, ayrıntıların özenli bir şekilde bir araya getirilmesinin anlamın bütünlüğüne katkıda bulunacağını ileri süren yazar için pratik bir sembol olarak yer almaktadır. Vadim’de, parçalara ayrılmış deneyimden bütünleşik örüntüye giden yol daha sorunludur. Vadim tarihi öznelleştirmektedir, ancak bu öznellik, her şeyin nihai rasyonelliğin sınırları içinde işlediğine, en uç noktadaki bireyselliğin bile nihai olarak bütünün homojen bir parçası olduğuna olan inançla tekbencillikten -ya da en azından tekbencilik hissinden- kurtulur.

Emirhan

Zamanımızın Bir Kahramanı Mihail Yuryeviç Lermontov

Her şeyden kuşku etmeyi seviyorum ben: Aklın bu durumu kişiliğin sağlamlığına engel değildir... Tersine, bana gelince, önümde beni neyin beklediğini bilmezsem, her zaman daha bir cesaretle atılırım ileri. Öyle ya, ölümden kötü bir şey yoktur, ölümden de kaçamazsınız!

Sayfa 223 - İletişim Yayınları