Mustafa Kemal Özal
@FFL_2008
“I am a dead blue butterfly — I have dried my wings.”
Kış ortasında bir gecelik rüya
bir mezarlığı bekleyen serviler gibi kaderlerinin başucunda dikiliyorlar.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
KIŞ ORTASINDA İKİNCİ RÜYA
Adım adım bir geceye ve bir sarhoşluğa giriyorum. Mırç’la beraber. Ulan, beraber yaşanmış ne çok şeyimiz var be Mırç? Var ya, elbet! Daha yaşanacak ne kadar çok şeyimiz olacak..
ANNETTE SAHNEYE ÇIKIYORAlıntı
Daha sınıfa ilk girdiğim gün Annette’i görmüşümdür. Benim tam önümdeki sırada oturmuştur Annette. Siyah ve parlak ve uzun ve dalga dalga saçları vardır; büyük ve mühim gözleri. “Neden hep böyle pantolonla dolaşıyorsun” dedim bir gün “bir kere de etekliği denesen.” Ertesi gün kırmızılı lacivertli ekose bir eteklikle geldi sağdıç, görüyorum; merdivenden çıkarken etekleri savruluyor, savruluyordu; görüyorum; gözleri hiç olmadığı kadar mühimdiler, mühim, görüyorum; hep görüyorum. Ders bitiyor ve bulvarda dakikalarca yan yana yürüyor, tek kelime söylemeden dakikalarca konuşuyoruz.
