…Kabul etmeliyim ki, altı milyar insanın yerine düşünüyorum. Altı milyar insanın adına yaşıyorum. Ben öldüğümde altı milyarı da ölmüş olacak. Şimdilik hayattayım. Korkmaya gerek yok! Günahlarınızı ben unuturum. Siz işlemeye devam edin...
… Benim hiçbir şeye ihtiyacım yok. Dışarıda geçirdiğim tek bir gün bana yeter, hayatımın geri kalanını delirmeden karanlık bir hücrede geçirebilmem için. Saniyeler aylar olur. Dakikalar yıllar olur.
O bir günü yirmi yıl, otuz yıl düşünebilirim. Ve beş yıl da unutmak için harcarım. Bir yirmi yıl da tekrar hatırlamak için, o günü düşünürken düşündüklerimi. Seksen iki yaşımda öleceğim ben. Bir kadın söyledi. Daha çok var. Bu aralar kapatsalar beni, en az iki yüzyıl da cehennemde düşünebilirim yeryüzünde yaptıklarımı...
… Ben ki saplantılardan nefret ederdim, şimdi taşlaşmış bir pislik haline geldim. Aynı kıyafetleri giyen, aynı müziği dinleyen, aynı şeyleri düşünen...